Powstanie parafii i budowa kościoła. Starania części mieszkańców Strzyżowic o ustanowienie w ich miejscowości parafii polskokatolickiej rozpoczęły się w 1961r. Wybrani przez mieszkańców Strzyżowic na członków Rady Parafialnej kościoła narodowego Józef Dróżdż, Stanisław Dróżdż, Stanisława Dudkiewicz, Kazimierz Kozioł i Stanisława Rogowicz, przedkładając podpisy mieszkańców, zwrócili się z pismem z 12 marca 1961r. do biskupa ordynariusza kościoła polskokatolickiego w PRl w Warszawie, ks. bp dr Maksymiliana Rodego o przyjęcie ich pod swoją jurysdykcję i przysłanie duszpasterza, by otoczył ich opieką duszpasterką. W dniu 31 lipca 1961r. ordynariusz kościoła polskokatolickiego, ks. bp dr Maksymilian Rode wydał dekret, w którym powołując się na kodeks prawa kanonicznego kościoła polskokatolickiego kań. 135f i pismo Prezydium WRN w Katowicach, Wydział Spraw Wyznań z 18 lipca 1961r. nr WZ.11/37/61, erygował w Strzyżowicach w powiecie będzińskim parafię polskokatolicką pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po erygowaniu parafii w Strzyżowicach, administratorem jej został ks. Władyław Rybiński. Pierwotnie parafia posiadała kaplicę w mieszkaniu prywatnym Franciszka Kozła przy ulicy 1 Maja 6. Początkowo były dwie propozycje na zlokalizowanie budynku kościoła. Jedna na gruntach prywatnych Ignacego Dudy, druga, ostateczna lokalizacja budynku kościoła, to tereny Funduszu Ziemskiego przy ulicy Podwale. Wcześniej, w pobliżu kościoła parafii polskokatolickiej, na placu, gdzie istnieje boisko sportowe, teren był ogrodzony. leżeli tam pochowani w masowym grobie żołnierze rosyjscy, którzy zginęli w czasie II wojny światowej na terenie Strzyżowic. Tam też przewidziano urządzenie cmentarza grzebalnego. Dlatego 8 lipca 1961r. na tym terenie pochowano pierwszą parafiankę kościoła polskokatolickiego ze Strzyżowic, Marię Żurek. W wyniku starań obecnego proboszcza tej parafii ks. Eugeniusza Stelmacha52 i mieszkańców wsi, przyznano inny teren na cmentarz, przy ulicy Szosowej. Urządzono cmentarz komunalny. Nowy cmentarz wykonany został w całości w czynie społecznym przez mieszkańców - parafian kościoła polskokatolickiego. Na cmentarzu komunalnym pochowany został jako pierwszy, Antoni Szymonek. Jako pierwsza osoba z kościoła polskokatolickiego pochowana została Maria Żurek, którą ekshumowano 24 listopada 1962r. W dniu 1 listopada 1962r. na starym, pierwotnym cmentarzu żałobną ceremonię odprawił przy grobie Marii Żurek ks. E. Stelmach. W tym czasie wokół grobu teren został zaorany. Budowę kościoła rozpoczęto w 1963r. Początkowo planowano budowę domu parafialnego, gdyż były trudności w uzyskaniu zezwolenia na budowę kościoła. Po wybudowaniu dolnej części - podpiwniczenia, urządzono tam kaplicę. Aktualnie trwa dalsza rozbudowa kościoła pomimo, że w r. 1965 wybudowano jego górną część. Budynek kościoła jest ogrodzony. Kościół posiada ogrzewanie gazowe. Wystrój wnętrza kościoła wykonał Tadeusz Opara, malarz z Rogoźnika. Odnowił także ołtarz św. Barbary przejęty z sali zbornej kopalni "Grodziec" w czasie przebudowy tej sali. W ołtarzach bocznych są obrazy Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz Chrystusa Cierpiącego. W dolnej części kościoła znajduje się obecnie sala parafialna, w której m.in. odbywa się katecheza dla dzieci spoza Strzyżowic, którzy wykazali wolę przynależności do kościoła polskokatolickiego. Kościół widoczny jest z dużej odległości, bowiem miejsce, gdzie został wybudowany, stanowi małe wzniesienie nad pozostałą częścią wsi. Posiada on wymiary: długość 26 m, szerokość -14 m, i wysokość 15 m. Otynkowano go na zewnątrz w jasnym kolorze, przez co jest dobrze widoczny i kontrastujący z otoczeniem. W dniu 22 września 1963r. ks. bp dr M. Rode, prymas kościoła polskokatolickiego w PRl, dokonał poświęcenia dolnego kościoła pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Strzyżowicach. Z aktu poświęcenia wiadomo, że założył kamień węgielny pod budowę świątyni. Ostatniej ceremonii wmurowania kamienia węgielnego dokonano 20 października 1963r. przez murarza Stanisława Nowaka zamieszkałego w Strzyżowicach przy ulicy Szopena. Przewodniczącym Rady Parafialnej był wówczas Stanisław Mizioch, skarbnikiem - Jan Mrozek, a sekretarzem - Stanisław Nowak. Z podliczenia kosztów budowy dolnego kościoła wynika, że wyniósł 201.448 zł, przy czym wkład ogólny parafian w gotówce i pracy stanowił 88.975 zł, w tym w gotówce 35.327 zł, a kuria biskupia przydzieliła kwotę 50.000 zł. Istnieje lista - wykaz ofiarodawców i wykonanej pracy przy budowie pierwszej, dolnej części świątyni, w okresie od 25 kwietnia do 22 września 1963r. Są w nim 82 osoby: leszek Białas, Stanisław Bury, Stanisław Ciemniecki, Władysław Ciemniecki, Andrzej Czachor, Edward Czernik. Antnoni Ciemniecki, Cieślik, Izydor Dróżdż, Bolesław Dudkiewicz, Stanisław Dróżdż, Anna Duda, Franciszek Dróżdż, Stefan Dudkiewicz, Stanisław Duł, Stefan II Dudkiewicz, Henryk Dudkiewicz, Anna Feliszewska, Władysław Flak, Teofil Ferdyn, Zygmunt Flak, Stanisław Flak, Flak, Edward Gwóźdź, Bronisława Jarecka, Kazimierz Król, Antonina Kozieł, Maria Konior, Anna Kozieł, Bronisława Król, Franciszek Kozieł, Antonina Kaczorowska, Kazimierz Kozieł, Maria Kopczyńska, Franciszek Kyrcz, Marian Konior, Tadeusz Kozieł, Kozubowska, ludwik Kozieł, Anna Kopczyńska, Wiktor ligęza, Franciszek lata, Maria Maj, Władysław Mrozek, Jan Mrozek, Agnieszka Mrozek, £ucja Mrozek, Wanda Mrozek, Stanisław Mizioch, £ucja Młudzik, Henryk Nowak, Bronisław Nowak, Niedbała, Stanisław Nowak, Jan Przybytek, Eugeniusz Pietrzak, Józef Pałka, Józef Przybytek, Józefa Piekarska, Stanisław Przybytek, Aleksandra Pogoda, Jan Surowiec, Aleksander Skoczek, Władysława Skrzydło, Józef Szymański, Roman Szastak, Stanisław Szydło, Jerzy Swoboda, Stefan Sobieraj, Marian Sobieraj, Władysława Sak, Franciszek Szymański, £ucja Trzcionka, Józef Wołowiec, Maria Widera, Józef Żurek, Stefan Woźniak, Władysława Zygmunt, Zefiryn Żak. Budowę górnej części kościoła rozpoczęto 23 lipca 1964r. Murarzami, którzy położyli pierwsze cegły, byli Władysław Niedbała z Rogoźnika, Stanisław Nowak ze Strzyżowic oraz pomoc murarska - Józef Wołowiec i Agnieszka Mrozek - oboje ze Strzyżowic. Akt dokończenia prac przy wznoszeniu murów i uroczystego poświęcenia krzyża na wieży kościoła nastąpił 15 sierpnia 1965r. Z aktu wynika, że 7 sierpnia 1965r., w sobotę zakończono prace przy wznoszeniu murów kościoła przez murarzy Edwarda Czernika i Władysława Ciemnieckiego, obaj ze Strzyżowic oraz pomocy murarskiej - Józefa Wołowca i Władysława Mrożka, mieszkańców Strzyżowic. Ustalono, że dzień 15 sierpnia będzie obchodzony każdego roku uroczyście, jako pierwsza uroczystość - po staremu zwana "odpustem". Zakończenie wieży i wmurowanie krzyża dokonał osobiście ks. Eugeniusz Stelmach, w dniu 12 sierpnia 1965r. w obecności Józefa Wołowca, Władysława Mrożka, Franciszka Szymańskiego, Józefa Przybyłka, lucjana Mrożka. Otwarcie górnego kościoła nastąpiło 5 grudnia 1965 r.